Hoe werkt een hoogsensitief brein in de praktijk? Ik deel mijn echte, eerlijke ervaring van een presentatieklus: het voorzitten en begeleiden van een live-uitzending. Prachtig event, maar het zorgde ook voor onbalans in mijn systeem.
Ja, ik heb ervaring met presentaties en ja ook live gepresenteerd.
Het ziet er op tv altijd makkelijk uit. En dat is natuurlijk ook de professionaliteit van ‘ons’ presentatoren. Echter het gaat niet vanzelf: het vergt een stevige voorbereiding.
Voetmassage
Ik heb me grondig ingelezen en was bij de voorbesprekingen. Een fijne, perfectionistische communicatieadviseur van de organisator begeleidde het hele project. De voorbereiding was een fulltime week werk. Inclusief het uitzoeken van kleding en een bezoek aan de kapper. Want: ook ik kan alleen op mezelf vertrouwen als alles tot in de puntjes is voorbereid.
De spanning was juist gedurende die voorbereiding heel voelbaar, dus nam ik ook mezelf zoveel als mogelijk in acht om de balans te houden. Van een voetmassage tot warme badjes en zo nu en dan met mijn snoet in de voorjaarszon.
Controlfreak versus improvisatie
Toen het event eenmaal zover was voelde ik een gezonde spanning.
Tijdens het event werd ik professioneel gebriefd en ook de techniek verdient het predicaat ‘professioneel’. Ik had min of meer de controle over het geheel, maar wist ook dat een groot deel neerkwam op improvisatie. Lastig en zeker een uitdaging voor een controlfreak als ik.
Prikkels nemen toe
Hoe het ging? Het verliep smoothly. Maar gedurende de gesprekken aan tafel namen de prikkels toe en die hadden invloed op mijn scherpte. Denk aan het steeds luider wordende geroezemoes vanuit de zaal. De digitale klok die niet altijd zichtbaar was door beeld wat er doorheen liep. Het draaiboek liep uit. Ik stond anderhalf uur ‘aan’ en kon de gasten steeds slechter verstaan aan tafel.
Maar samen met mijn rots in de branding die ik al menigmaal heb geïnterviewd, konden we rond de geplande eindtijd – om middernacht – het programma in de zaal en voor de mensen thuis afronden. We did it!
Mijn hoogsensitieve brein bleef aan
Zoals gebruikelijk werd ik bedankt met bloemen. Nog even babbeltje gemaakt en complimenten in ontvangst genomen – altijd fijn natuurlijk. Lang duurde het napraten voor mij niet; ik was leeg en tegelijkertijd hyper.
Bij thuiskomst was het donker, iedereen lag natuurlijk al lang in bed zo ver na twaalven. Slapen kon ik nog niet, dus zette ik mijn kopje kamille thee en plofte op de bank. Nog even paar appjes lezen van kijkers die trots en tevreden waren.
In bed kon ik de slaap gelukkig wel vatten. Maar tijdens de nacht bleek mijn hoogsensitieve brein verre van uit. Ik ging de hele avond, lees mijn presentatie, herkauwen. Er kwamen momenten langs waarop ik vond dat iets onvoldoende was of waar ik de mist in ging. Er bleef niks over! En dat hele riedeltje ging op repeat.
Tegen zevenen was ik alweer klaarwakker.
Steken laten vallen?!
Manlief vroeg hoe het gegaan was. Hijzelf had ook gekeken en vond dat het gesmeerd liep. Maar ik vertelde hem dat ik niet helemaal tevreden was. Dat ik voor mijn gevoel steken had laten vallen.
Maar, hup gewoon weer aan de slag! Bloemen in de vaas en bedankappjes naar de organisatoren. Met daarbij de vermelding dat ikzelf al aan het evalueren ben en de vraag of ze openstaan voor tips en tops. Daarna door met werk maar ook aandacht hebben voor mijn herstel en ontspanning.
Onbalans in systeem
Plus het voornemen om dit, wat je nu leest, op papier te zetten. Waarom? Om te delen hoe een hoogsensitief brein in de praktijk werkt. En dat je, als je niet uitkijkt in een negatief scenario zakt dat niet reëel is. Dit komt door onbalans in je systeem.
En dat geldt ook voor mij. Ik heb naar beste kunnen gepresteerd, kreeg complimenten van de gehele organisatie, de techniek, mensen uit de zaal en van kijkers thuis. En de uitzending is klaar, dus ik hoef en kan er niets meer aan veranderen.
Positieve zelfreflectie
Ik ervaar een deja vu. Toen ik national sales manager was bij een groot cosmeticabedrijf, werkte ik op een flow van event naar event. Als het ene klaar was, ging ik direct door voor het volgende.
Maar als de adrenaline van de euforie wegvalt zijn daar de draken van mijn eigen innerlijke criticaster en klagende of zeurende mensen doen dan nog eens een extra duit in het zakje.
Donkere gaten werden niet per se dieper, maar het kostte steeds meer tijd en energie me daaroverheen te zetten.
Het resultaat? Dat is geen geheim. Het begint met een b en eindigt op out. En dat lieve lezer, dat laat ik niet meer gebeuren. Dit optekenen en delen geeft lucht. Het is een positieve zelfreflectie. Ik hoop hiermee jou en/of anderen ook bewust te maken van dit proces. Het oppikken en er zelf iets mee doen als je het herkent.
Ultieme tip
Met als ultieme tip voor mezelf en jou: Het is GOED, niet goed genoeg, maar gewoon GOED!😊
Sparren?
Wil je eens sparren of kun je een steuntje in de rug gebruiken? Ik ben er voor je.
Zonnige groet,
Claudy